تبلیغات
در سال ۲۰۲۳، گرسنگی همچنان میلیونها برزیلی را گرفتار کرده است. با وجود برخی بهبودها نسبت به سالهای گذشته، IBGE آشکار کرد که تقریباً ۳ خانوار از هر ۱۰ خانوار در کشور (۲۷٫۶٪) با درجاتی از ناامنی غذایی مواجه هستند. این بدان معناست که ۶۴٫۲ میلیون نفر دسترسی کامل و منظم به غذای اساسی ندارند.
ناامنی غذایی: کاهش نسبت به سال ۲۰۱۸، اما همچنان بالاتر از سال ۲۰۱۳
اگرچه این ارقام نسبت به POF (بررسی بودجه خانوار) در سالهای ۲۰۱۷–۲۰۱۸، زمانی که این نرخ ۳۶٫۷٪ بود، پیشرفت محسوب میشوند، وضعیت همچنان نگرانکننده است؛ بهویژه در مقایسه با Pnad (بررسی ملی نمونهگیری مستمر خانوارها) در سال ۲۰۱۳، زمانی که این شاخص ۲۲٫۶٪ بود.
تبلیغات
بهبود امنیت غذایی بین سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ میتواند با عواملی مانند بهبود بازار کار، گسترش برنامههای اجتماعی و کاهش تورم قیمت مواد غذایی در سال گذشته مرتبط باشد.
با وجود بهبود کلی، دادههای IBGE نشان میدهند که گروههای بیشتر آسیبدیده، همان گروههایی هستند که پیشتر نیز با نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی دیگری مواجه بودهاند. برای مثال، ۳۴٫۵٪ از خانوارها در مناطق روستایی با این مشکل دستوپنجه نرم میکنند، در حالی که این رقم در مناطق شهری ۲۶٫۷٪ است.
گروههای بیشتر آسیبدیده
- درآمد: خانوارهایی با درآمد سرانه کمتر از نیم حداقل دستمزد، بیشترین میزان ناامنی غذایی متوسط یا شدید را دارند؛
- تحصیلات: تنها ۷٫۹٪ از خانوارهای دچار ناامنی غذایی، افرادی با تحصیلات دانشگاهی کامل را بهعنوان سرپرست دارند، در حالی که ۲۳٫۴٪ از خانوارهای دارای امنیت غذایی از این سطح تحصیلات برخوردارند؛
- رنگ پوست یا نژاد: افراد دورگه و سیاهپوست، مسئول درصد بیشتری از خانوارهای دچار ناامنی غذایی هستند، در مقایسه با نسبتشان در کل جمعیت؛
- جنسیت: زنان سرپرست ۵۹٫۴٪ از خانوارهایی هستند که از این نظر با مشکل مواجهاند، در حالی که مردان سرپرست ۴۰٫۶٪ از آنها هستند.
امنیت غذایی
از نظر IBGE، یک خانواده زمانی از امنیت غذایی برخوردار است که بهطور منظم و پایدار به مواد غذایی باکیفیت و به مقدار کافی دسترسی داشته باشد، بدون آنکه دسترسی به سایر نیازها به خطر بیفتد. در سال ۲۰۲۳، ۷۲٫۴٪ از خانوارهای برزیلی (۵۶٫۷ میلیون) در این وضعیت بودند.
ناامنی غذایی چیست
IBGE ناامنی غذایی را به سه دسته تقسیم میکند: خفیف، متوسط و شدید. در ناامنی غذایی خفیف نگرانی درباره دسترسی به غذا در آینده وجود دارد و کیفیت تغذیه تحت تأثیر قرار میگیرد.
در ناامنی غذایی متوسط، مقدار غذا کاهش مییابد و الگوهای تغذیه مختل میشوند. اما در ناامنی غذایی شدید، محدودیت مواد غذایی کودکان را نیز تحت تأثیر قرار میدهد و به دلیل کافی نبودن غذا برای همه ساکنان، الگوهای تغذیه مختل میشوند.
اگرچه دادهها بهبود نسبت به سال 2018 را نشان میدهند، گرسنگی همچنان برای میلیونها برزیلی واقعیتی روزمره است.
مبارزه با ناامنی غذایی مستلزم اقداماتی برای مقابله با نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی و همچنین سیاستهای عمومی است که دسترسی کامل و منظم تمام جمعیت به غذای باکیفیت را تضمین کند.
تصویر: بازنشر از Google
