تبلیغات
وزارت توسعه و کمک‌های اجتماعی، خانواده و مبارزه با گرسنگی (MDS) روز جمعه (۲۰) خبر مهمی اعلام کرد. طبق اطلاعات وزارتخانه، بخش بزرگی از کودکان و نوجوانانی که در سال ۲۰۰۵ در بولسا فامیلیا ثبت‌نام کرده بودند، در سال ۲۰۱۹ دیگر در کاداستر واحد ثبت‌نام اجتماعی حضور نداشتند.
به‌طور دقیق‌تر، در سال ۲۰۰۵، ۱۱٫۶ میلیون فرد بهره‌مند بین هفت تا ۱۶ سال داشتند. تا سال ۲۰۱۹، حدود ۷٫۴۵ میلیون نفر از این جوانان از کادونیکو خارج شده بودند که در مجموع ۶۴٫۱٪ را تشکیل می‌دادند. بااین‌حال، ۲٫۳۷ میلیون نفر از آن‌ها همچنان در این سامانه ثبت بودند و اکنون بین ۲۱ تا ۳۰ سال سن داشتند.
مطالعه «تحرک اجتماعی در برزیل: چشم‌اندازی درباره نخستین نسل بولسا فامیلیا» این آمار را با مشارکت مؤسسه تحرک و توسعه اجتماعی (IMDS)، Oppen Social، مدرسه اقتصاد و امور مالی برزیلِ بنیاد گتولیو وارگاس (FGV-EPGE) و Università Bocconi ارائه کرد.
همچنین بخوانید: پرداخت بولسا فامیلیا این آخر هفته زودتر انجام خواهد شد؛ مشمولان را بررسی کنید.
«ما این روند چشمگیر خروج از کاداستر واحد را یک تحول می‌دانیم؛ افرادی که دیگر واجد شرایط احتمالی یا نامزد برنامه‌های اجتماعی نیستند»، والدمار نتو از FGV-EPGE توضیح داد.
داده‌ها از پیشرفت مالی این جوانان حکایت دارند
وقتی افراد در کاداستر واحد باقی می‌مانند، نشان می‌دهد که درآمدشان ثابت مانده است. بااین‌حال، هنگامی که درآمد افزایش می‌یابد و از معیارها فراتر می‌رود، بسیاری از ثبت‌نام خارج می‌شوند.
بنابراین، این تحلیل نشان‌دهنده ارتقای مالی کسانی است که زمانی جوانانِ ثبت‌شده در کاداستر واحد بودند.
«اطلاعات منتشرشده امروز چشم‌اندازی مثبت نشان می‌دهد. وقتی جوانانِ نخستین خانواده‌های برنامه بولسا فامیلیا را بررسی می‌کنیم، شاهد پیشرفت اجتماعی هستیم. و برنامه بولسا فامیلیا به اقتصادهای منطقه‌ای رونق بخشیده است»، وزیر ولینگتون دیاس تأکید کرد.
تفاوت‌های منطقه‌ای در آمار
این تحلیل، علاوه بر داده‌های ملی، بینش‌هایی منطقه‌ای نیز ارائه کرد. این جزئیات توجه MDS را جلب کرد و به دولت درباره مناطقی با پیشرفت کندتر هشدار داد.
برای توضیح، در فاصله سال‌های 2005 تا 2019، 64,1٪ از جوانان در برزیل از کاداستر واحد خارج شدند. بااین‌حال، تفاوت‌های منطقه‌ای وجود داشت:
- جنوب: -74٪;
- مرکز-غرب: -72٪;
- جنوب‌شرق: -70٪;
- شمال: ۶۱٪-
- شمال‌شرق: ۵۸٪-.
این مطالعه همچنین تأکید کرد که مناطقی با ساختارهای نیرومند بهداشت و آموزش، ظرفیت بیشتری برای تحرک اجتماعی دارند.
ورود به بازار کار
این مطالعه همچنین ادغام این جوانان در بخش رسمی اشتغال را بررسی کرد. با استفاده از داده‌های رابطه سالانه اطلاعات اجتماعی (RAIS) از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹، حدود ۵٫۲ میلیون نفر، یا ۴۴٫۷٪ از مجموع اولیه، دست‌کم یک‌بار در RAIS ثبت شدند. بااین‌حال، نسبت افرادی که به مدت پنج سال در RAIS حضور داشتند به ۱۴٫۴٪ کاهش یافت.
این پنج سال نشان‌دهنده شغلی پایدارتر است و آشکار می‌کند که با وجود ورود به بازار کار، بسیاری برای تثبیت جایگاه خود با موانعی روبه‌رو شدند.
نابرابری‌های جنسیتی، رنگ و نژاد در محیط کار
افراد مناطق جنوب‌شرقی و جنوبی ماندگاری بیشتری در RAIS داشتند. با بررسی جنسیت، ۳۴٪ از مردان بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ به مدت سه سال یا بیشتر در RAIS حضور داشتند، درحالی‌که این رقم برای زنان ۲۴٪ بود.
با تطبیق جنسیت با رنگ/نژاد، ۴۲٪ از مردان سفیدپوست به مدت سه سال یا بیشتر در بازار رسمی کار ماندند، در مقابل ۲۳٪ از زنان سیاه‌پوست.
در مقایسه مردان سیاه‌پوست و زنان سفیدپوست، هر دو رقم ۳۳٪ را ثبت کردند.
«تحرک قابل‌توجهی را شناسایی کردیم. افراد در شرایط آسیب‌پذیر تأثیر چشمگیری را تجربه کردند، اما باید مسیر را مشخص کنیم. یافته‌ها اقدامات بعدی ما را هدایت می‌کنند»، والدِمار نِتو در پایان گفت.
