Advertensies
’n Kliënt van ’n bankinstelling het weens ’n sekuriteitsbreuk by die bank ’n bedrogslagoffer geword en sal vergoeding ontvang; leer meer oor die besonderhede.
’n Houer van ’n lopende rekening by ’n bankinstelling, wat verkies het om nie haar identiteit bekend te maak nie, het ’n bedrogslag ervaar nadat haar persoonlike data blootgestel is. Gevolglik moes die bank ’n vergoeding van R$ 32 duisend betaal.
Die benadeelde het vertel dat sy kort nadat sy met privaat besonderhede wat die bank moes beskerm, mislei is, ’n oordrag via Pix aan die bedrieërs gedoen het. Ná die transaksie het die kliënt haar bank gekontak om die situasie op te los, maar sonder sukses het sy besluit om regstappe te doen.
Lees ook: Vind alles uit oor Bedrae om te Ontvang
Regter het die uitlek van beskermde bankinligting opgemerk
Toe regter Marcos Pagan die saak beoordeel het, het hy die rekeninghouer se weergawe as samehangend beskou. Intussen het hy daarop gewys dat die blootstelling van die kliënt se persoonlike inligting duidelik was.
Hierdie bevinding word duidelik wanneer die verloop van die gebeure noukeurig beskou word. Toe hy dus oor die aangeleentheid besin het, het hy met die kliënt se weergawe saamgestem en beklemtoon dat die blootstelling van die data reeds uit die aanvanklike verslag van die proses duidelik geword het.
Watter bewyse het die benadeelde kliënt voorgelê?
Die landdros het opgemerk dat die rekeninghouer, benewens die voorlegging van bewysstukke van die transaksies, ook die e-posse wat met die rekeningbestuurder gewissel is, na vore gebring het. Daarby het die rekeningstaat en die rekords van telefoniese kontak gekom.
Hy het verder beklemtoon dat die dame ’n lang verhouding met die bank gehad het, sonder enige spoor van twyfelagtige gedrag. Dit dui dus daarop dat sy haar gedrag altyd op integriteit teenoor die bank gegrond het. Gevolglik is haar weergawe se gewig versterk.
Die ondersteuning van die Wet op Verbruikersbeskerming
Lees ook: Desenrola Brasil begin tweede fase van heronderhandeling: Vind uit wie nou daarby kan baat
Op grond hiervan het die regter sy beslissing op die Wet op Verbruikersbeskerming (CDC) gebaseer om die bank te gelas om vergoeding te betaal. Die CDC bepaal in artikel 20 dat banke sulke data moet bewaar en probleme soos dié wat hierdie kliënt ervaar het, moet voorkom.
In hierdie verband het regter Pagan ook verwys na ’n presedent van die Hof van Justisie van São Paulo (TJ-SP), wat verklaar: “in situasies van bedrog deur middel van ’n vervalste bankstrokie met betaling aan ’n ander ontvanger as die wettige begunstigde, vind vergoeding slegs plaas wanneer bewys word dat die slagoffer deur die bedrieër mislei is […]”.
